22 Şubat 2013

Siyah İzler !


Onun gibi olmak istedim hep. Ona söyleyemedim bunları, söyleme fırsatım olmadı hiç . En çok elleri dikkati çekerdi tamirden siyahlaşmış elleri, yıkamasına rağmen geçmeyen siyah izler.  Elinin güzelliğini ve uzun parmaklarını kıskanan kirlerdi onlar, güzelliğini örtmeye çalışırlardı ama başaramazlardı, her siyahlıkta daha güzelleşirdi, sanki Dünya’da zor durumda kaldığımda o kuyudan beni çekip alacak dünyanın tek, en güçlü elleriydi onlar, babamın elleri. Onu hep bu haliyle hatırlarım, dört yaşımda kaldı benim babam. Küçük yaşta kaydettim onu. Büyükler ölümden anlamıyorum sanıyordu, küçük görüyorlardı beni ama ben her şeyi biliyordum. O siyah ellerin sırtımızdan elinizi çektiğini,  beni annemle bu Dünya’da yalnız bıraktığını.

Büyük zorluklar yaşamıştık onsuz. Annem temizlik işiyle uğraşıp bir yandan da gece geç saatlere kadar dikişle uğraşırdı. Sırf benim için, hayata tutunabilmek için. Yalnızdınız bu Dünya’da sevdiğiniz, canım dediğiniz dostlarınız, akrabalarınız en kötü gününüzde hiç biri yoktu.  Mahallemizi çok severdim, en kötü günümüzde yanımızda olan Ayşe abla, bir sıkıntımız olduğunda hemen yardıma koşardı. Bakkal Mehmet amca paramız olmadığında sonra ödersiniz derdi, o kadar geciktirmemize rağmen parasını almak için üstelemezdi. Hatta mahalle de arkadaşlarla maç oynarken topumuzu sürekli kestiği için Yaratık Mualla adını taktığımız komşumuz bile her fırsatta yardıma koşardı.  Farklı bir kokusu vardı o sokağın.

(Kaynak: Wallcoo free picture)

Arkadaşlarımla eskisi gibi maç yapamaz olmuştum. Canım oynamak istemiyor, derdim ama sırf anneme yük olmayayım, ayakkabım eskimesin diye en sevdiğim oyunu oynayamaz olmuştum artık.  Hayat böyleydi sanırım acımasızdı, bazı insanları erken olgunlaştırıyordu.  Küçük devlerdik biz. Artık ben de okul çıkışı çalışmaya başlamıştım. Ayakkabı boyacılığı yapmış, su, selpak satmıştım. Küçük bir katkıydı ama anneme yardımcı olmak büyük bir mutluluk veriyordu bana.  Sonra Sinan abinin ekmek fırınında çalışmaya başlamıştım. Anneme:

 Murat bizimle çalışsın Emine Hanım, demişti kalın sesiyle.

 Hafta sonları yardım ediyordum ona, ekmek jiletleme işi bana aitti. Hem boyacılık yaptığımdan daha fazla para kazanıyor hem de eve gün de iki tane ekmek götürüyordum. Büyümenin ne anlama geldiğini, evimize ilk ekmeğimi götürdüğümde anladım. Hayat herkese adil davranmıyordu kaderi yazarsın diyen insanlar yalan söylüyordu. Kaderini yazdığı sandığı ama kaderini yaşayan insanlardık işte. Hayatımız romanın bir sayfası gibiydi. Gerçi romanın sayfasını kıvırdığınızda kaldığınız yerden devam ediyordunuz romanınıza.  Biz de annemle hayatımızın sayfasını kıvırmak zorunda kalıyorduk bazen.  Ama roman gibi kaldığımız yerden devam edemiyorduk, en başından başlamak zorunda kalıyorduk her zaman.

Ben babam gibi olmak istedim belki çok zengin değildi ama onun gibi zengin bir ruhumun olmasını istedim, onun gibi koca yürekli bir adam olmayı istedim. Dünya’ya tekrar gelme hakkı verseler yine o siyah elleri görmek isterdim. Şimdi annem de yoktu yanımda bu koca Dünya’da yapayalnızdım. Hani bu mahallenin farklı bir kokusu var demiştim ya o kokuyu şimdi anlıyorum. O yaşanmışlığın, sevginin kokusuydu. 

Sahipsiz Cümleler

9 yorum:

  1. bekliyordum bir yazı =D nerden esinledin?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçek hayatta esinlenecek o kadar çok yaşanmışlıklar var ki. Benim de yazdığım ancak dışarıdan gözlemle anlayabildiğim ya da anladığımı sandığım küçük bir noktası sadece.

      Sil
  2. Yanıtlar
    1. Resmin kaynağı Wallcoo ücretsiz resimlerden! Benimde hoşuma gitti resim :)

      Sil
    2. Ferhat ayrıca teşekkür ederim yorum kodu, rengi konusunda yardımcı olduğun için; ama kullanamadım kusura bakma arkadaşım. Çok güzel oldu, ama yorumları yapan kişiler gözüküyor fakat yazdıkları yorumlar gözükmüyor. :)

      Sil
  3. Gerçek hikayeler bunlar Her gün biraz etrafımıza dikkatlice baktığımızda her an yaşanmışlıklara şahitlik ederiz ya da bizim yaşadıklarımıza diğerleri şahitlik ederler.Hepimiz bir yaşam mücadelesi içinde yoğruluyoruz.Paylaşımın için teşekkürler güzel dokunaklı anlamlı hayatın gerçekleri ile alakalı bir yazı olmuş.

    YanıtlaSil
  4. Hayatın gerçekliğinden dökülenler,acı ama gerçek hayatlar..
    ne kadar güzel anlatımın:)

    YanıtlaSil