8 Ağustos 2014

Maviş ve Civcikler



  


Dev ayakların altında
Cam kırıkları yüreğim..
Bir fil yolu açtı mı
Talandır..
Unutmabeni çiçekleri
İlk dağılandır..
Yeşerir mi sanırsın
Sulasan ağır hortumunla?
Fildişi avcıları yakındır
Acınası yalnızlığında..

Ece Arabul Günel

Şiir pek uymadı aslında; fakat kısa bir şiir gerçek hayatı nasıl iyi özetliyor. Masamda bana gülümse diyen maviş bir fil ve civcikler ( civciv değil civcik) :) 

6 yorum:

  1. Postunu okuyunca aklima geldi, gecenlerde tüm gün kosturdum bir oraya bir buraya, yok sunu hallet, buraya yetis derken, birden bire kasada beklerken biri poster asmis "Gülümse! Bugün hic gülümsedinmi?" diye ve hemen dank etti kafama, tüm gün boyunca stresli bir yüz ifadesiyle gezindim durdum diye ve oracikta gülümsemeye calistim, derin bir nefes aldim, aninda daha sakin hissettim kendimi. Bu yüzden fil´in sanada hatirlatmasi gayet iyi olmus! :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mutluluğu aramak mutsuzluğu getirir ben mutluluğu hiç aramadım. Ki üzüntü, stres vb. insana dair şeyler ama arada böyle hatırlamamız, gülümsememiz daha iyi oluyor sanki. :)

      Sil
  2. Kesinlikle sempatik civcivciklere uymamış bu şiir, ama ruhsal denebilir. (: Şeker hamurundan mı onlar???
    (:

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında fotoğrafta sempatik çıkmamışlar renkleri koyu çıkmış civcik sarısı renginde ki bıdıklar onlar. Hayır seramik hamurundan. :)

      Sil
  3. çok şekerler şiir de öyle :)
    gülümsedim..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hehehehehe... daha böyle şeker şeyler gelecek. Hepsini birden paylaşmak istemedim.

      Sil